Voorwoord

   Drieëntwintig jaar lang koos ik ervoor in duisternis te leven om dan eerst langzaam naar mijn pad van het licht te gaan zoeken. Mijn besef van de waarde en de kracht van eigenliefde en eenheid werd steeds sterker. Ik leerde meer en meer mijzelf kennen, hierdoor ervoer ik ook de verbondenheid met iedereen en alles.Velen onder ons zijn er immers nog van overtuigd dat wat wij onszelf aandoen geen invloed heeft op de buitenwereld, dat het twee aparte werelden zijn. Het niet bewust zijn of twijfelen dat we liefde zijn, waardoor we ons van onze eigen krachten beroven, en de daaruit voortvloeiende illusie van afgescheidenheid is de oorzaak van de meeste ellende op deze wereld. Daarom draag ik nu mijn steentje bij om via deze informatie iedereen die er voor open staat zich eraan te herinneren wie ze werkelijk zijn en dat ze door de liefde die ze zijn verbonden zijn met alles en iedereen. 

   

 Ik was woord- en cijferblind. Een vorm van dyslexie die tot gevolg had dat ik weinig geïnteresseerd was in boeken. Als ik al eens een boek opensloeg dan viel het mij op dat ik maanden nodig had om de wijsheden die ik eruit haalde om te kunnen zetten in praktijk. De dyslexie was niet de oorzaak dat ze niet dadelijk tot mij doordrongen. Ik begreep gewoon niet wat de auteurs ermee bedoelden. Ik kon woorden als ‘gronding’, ‘loslaten’, ‘innerlijke kracht’, ‘oerbron’, ‘gelijkwaardigheid’ of ‘inkeer’ wel lezen, maar hoe deze toe te passen in mijn dagelijkse leven bleef dikwijls een raadsel. Dat heeft mij aangezet tot een zoektocht naar verklaringen, want het werd tijd om mijn leven te veranderen voordat ik mijn fysiek lichaam volledig zou verwoesten. 

   Juist dankzij mijn dyslexie, die mij afhield van lezen en het volgen van cursussen, ben ik nauwelijks beïnvloed door informatie van buitenaf waardoor mijn innerlijke wijsheden zich konden openbaren. Door experimenten en innerlijke vraagstelling kreeg ik duidelijke antwoorden die ik enthousiast doorvertelde aan familieleden, vrienden, kennissen en vele andere, die ik zo op weg trachtte te helpen naar hun heel zijn. Na dit jarenlang gedaan te hebben, werd mij steeds vaker gevraagd al de informatie die ik ontdekte op te schrijven. Al die gegevens die je kunnen helpen je leven te leren lezen waardoor je jezelf leert kennen en helen, die je in staat stellen je eigenliefde terug te laten stromen en je zo bewust word van je verbondenheid. Universele wijsheden die je helpen voor jezelf een liefdevol en aangenaam leven in verbinding met alles wat leeft te scheppen. 

   Ik ben heel blij op de vraag van al die mensen te zijn ingegaan. Ik ontdekte op deze mannier de kracht van het schrijven. Doordat ik er mij op toeleg om datgene dat er in mijn hart zit te verwoorden, is er een innerlijke harmonie ontstaan en een vertrouwen dat het hoogste goed mij toekomt. Met andere woorden: Ik heb geleerd in de materie te leven zonder angst voor tekorten aan liefde en hierdoor stelde ik mijzelf instaat te leven in overvloed aan liefde voor het leven. Met materie bedoel ik alles wat waarneembaar is, dus ook mijn leven in mijn eigen fysieke lichaam. Uiteindelijk bleek het ook dé manier te zijn om mijn dyslexie te leren kennen, begrijpen en te helen. Ondersteund door de al herinnerde wijsheden van de optometrie. Ook creëerde ik een gelegenheid om mijn eenheid en verbondenheid met jou en zovele anderen te bevestigen doordat de informatie die ik ontdekte en aan jou doorgeef, de wijsheden zijn die ook in jou leven. Dit vervult mij van vreugde want ik hoef jullie alleen maar te laten herinneren wat jullie eigenlijk al heel lang weten! 

   Via dit boek help ik jezelf te ontdekken door je te herinneren (her-inneren = naar binnen gaan) wie je werkelijk bent. Door je eraan te mogen herinneren dat jij liefde bent, en liefde is wijsheid. Zo kan je jouw liefdesstroom laten overstromen en delen, zo leef je terug onvoorwaardelijk. Zo draag je bij tot steeds meer liefde in deze wereld.

Op weg dus naar een hemel op aarde. 

Is dat niet de grote wens van ons allemaal?